خود را خود ميدوخت و گوسفندان را با دست خود ميدوشيد ، و با غلامان ( و خدمتگزاران ) غذا ميل ميفرمود ، و به روى زمين ( بدون فرش ) مىنشست ، و بر الاغ سوار ميشد و چه بسا ديگرى را بر رديف خود سوار ميكرد ، و شرم و حيا نميكرد از اين كه خود از بازار چيزى خريدارى نمايد و با دست خود به خانه خويش برد و مصافحه ميفرمود با هر بزرگ و كوچكى و هر فقير و ثروتمندى و دست خود را نميكشيد تا آن ديگرى دست خود را ميكشيد ، و سلام ميكرد بهر كسى كه ميرسيد « 1 » . و هر كه آن حضرت را دعوت ميكرد اجابت ميفرمود ، اگر چه به چند دانه خرماى پست بود و معاشرتش با مردم بسيار نيكو بود ، و كريم الطبيعت بود ، و هميشه صورتى بشّاش و خرّم داشت ، و متبسّم بود بدون آنكه بخندد ، و محزون بود بدون آنكه عبوس باشد ، بذل و بخشش ميكرد بدون آنكه اسراف كند ، و هيچ گاه ( آنقدر نميخورد كه ) آروغ زند ، و دست طمع جانب كسى دراز نفرمود .

--> ( 1 ) . سلام نمودن به ديگران يكى از دستورات مؤكد شارع مقدس اسلام است و زياد سفارش در بارهء آن نموده‌اند كه بر ناظرين اخبار خاندان عصمت و اهل بيت رسالت مخفى و پوشيده نيست ، و موجب دوستى و محبت مىشود و ايجاد صميميت مينمايد ، و جواب سلام را واجب شمرده تا جايى كه در وسط نماز واجب جواب بايد گفت ، و در تفسير « البرهان » از شيخ صدوق رضوان اللَّه عليه از حضرت امام محمد باقر عليه السلام نقل مينمايد ( ملخصا ) كه آن حضرت نهى شديد فرموده است مسلمانان سلام نكنند به يهوديها و ارمنيها و مجوس و بت‌پرستان و شرابخوار و كسانى كه با نرد و شطرنج و آلات ديگر قمار بازى ميكنند و ملوط و شاعرى كه هجو زنان و مردان پاكدامن و عفيف كند و ربا خوار و فاسق ( مثل سخن چين و ريش‌تراش )